رژیم روزه‌داری می‌تواند درد شکمی را در مبتلایان به کرون کاهش ‌دهد

پژوهشگران در دانشگاه کلگری دریافته‌اند که تغذیه با محدودیت زمانی می‌تواند فعالیت بیماری را ۴۰ درصد کاهش دهد و ناراحتی شکمی را طی بیش از ۱۲ هفته در افرادی که با بیماری کرون زندگی می‌کنند به نصف برساند

عکس تزئینی - تصویر سبزیجات و ساعت در ظرف - Canva

بر اساس یافته‌های یک پژوهش جدید، روزه‌داری [یا اصطلاحا فستینگ] متناوب در یک بازه هشت ساعته می‌تواند به طور قابل‌توجهی علائم بیماری کرون را کاهش دهد.

بر اساس اعلام سازمان ملی خدمات سلامت بریتانیا (NHS)، بیماری کرون یک بیماری مزمن است که در آن، بخشی از روده دچار التهاب می‌شود. در حال حاضر، این بیماری درمان نمی‌شود و علائم شایع آن، اسهال، خون یا مخاط در مدفوع و درد معده را شامل می‌شود.

پژوهشگران در دانشگاه کلگری دریافته‌اند که تغذیه با محدودیت زمانی می‌تواند فعالیت بیماری را ۴۰ درصد کاهش دهد و ناراحتی شکمی را طی بیش از ۱۲ هفته در افرادی که با بیماری کرون زندگی می‌کنند به نصف برساند.

شرکت‌کنندگان در کارآزمایی بالینی، که بنیاد «کرون و کولیت»‌ (Crohn’s & Colitis Foundation) آن را تامین مالی کرد، برنامه روزه‌داری متناوب را دنبال کردند و روزانه به مدت هشت ساعت غذا خوردند و بدون هیچ دستورالعملی برای کاهش کالری، در ۱۶ ساعت باقی‌مانده روزه بودند.

«به طور میانگین، افراد مورد بررسی، به طور متوسط حدود ۲.۵ کیلوگرم کاهش وزن داشتند، در حالی که افراد در گروه کنترل [یا شاهد] تقریبا ۱.۷ کیلوگرم افزایش وزن داشتند.»

آزمایش‌های خون نیز بهبودهای قابل‌توجهی را در التهاب و کارکرد ایمنی نشان دادند.

این یافته‌ها در نشریه «گاستروانترولوژی» (Gastroenterology) منتشر شد. به افراد مبتلا به بیماری التهابی روده (IBD) توصیه شد پیش از تنظیم برنامه غذا خوردن‌ خود، با ارائه‌دهنده خدمات سلامتشان مشورت کنند تا مشخص شود آیا روزه‌داری متناوب برای آنها مناسب است یا خیر.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

این پژوهش شامل ۳۵ بزرگسال مبتلا به بیماری کرون بود که چاق بودند یا اضافه‌وزن داشتند. بیست شرکت‌کننده برای تغذیه با محدودیت زمانی تعیین شدند، در حالی که ۱۵ نفر رژیم غذایی معمول خود را ادامه دادند.

پژوهشگران فعالیت بیماری، التهاب و ترکیب بدن را هم در ابتدای کارآزمایی و هم در انتهای کارآزمایی ارزیابی کردند.

مایتریی رامان، پزشک، نویسنده ارشد این مقاله، گفت: «این پژوهش نشان می‌دهد در حالی که کاهش وزن یک نتیجه مهم در افراد با اضافه‌وزن مبتلا به بیماری کرون است، تغذیه با محدودیت زمانی، مزایای تکمیلی فراتر از صرفا عدد نشان داده‌شده روی ترازو ارائه می‌دهد.»

او افزود: «ما بهبودهای معناداری را در علائم بیماری، کاهش ناراحتی شکمی، تغییرات مطلوب در سوخت‌وساز و التهاب، و تغییرات امیدوارکننده در باکتری‌های روده مشاهده کردیم که همگی نشان می‌دهند روزه‌داری متناوب ممکن است به بیماران کمک کند [وضعیت بهبودیافته و] فروکش پایدار بیماری کرون را حفظ کنند.»

اندرس لورنزو هورتادو، معاون ارشد پژوهش کاربردساز در بنیاد «کرون و کولیت» گفت: «تغذیه با محدودیت زمانی به‌عنوان یک روش جدید، این امید واقعی را می‌دهد تا به افراد مبتلا به بیماری کرون کمک کند نه‌تنها علائم خود بلکه سلامت کلی خود را نیز مدیریت کنند.»

[توضیح مترجم: پژوهش‌ کاربردساز یا کاربردی‌سازانه (Translational research) در اصطلاح تخصصی به پژوهشی گفته می‌شود که یافته‌های آزمایشگاهی و پیش‌بالینی را به کاربرد بالینی در انسان پیوند می‌دهد و همزمان به بهینه‌سازی روش‌های پژوهش در جامعه علمی کمک می‌کند.]

«این پژوهش نشان می‌دهد که تغییر دادن زمان غذا خوردن، نه صرفا آنچه می‌خوریم، می‌تواند سوخت‌وساز را بهبود دهد، به بهتر کار کردن دستگاه ایمنی کمک کند، و از فروکش طولانی‌مدت بیماری کرون حمایت کند. ما بابت حمایت از پژوهش‌هایی از این دست، هیجان‌زده‌ایم. [پژوهش‌هایی] که بیماران را در کانون راهکارهای جدید قرار می‌دهند و برای تداوم این مزایا برای همه افراد مبتلا به بیماری التهابی روده، تشویق می‌کنند پژوهش‌های بیشتری صورت بگیرد.»

ناتاشا هسکی، پژوهشگر همکار در دانشگاه بریتیش کلمبیا و پژوهشگر اصلی در این بررسی، گفت: «افراد مبتلا به بیماری کرون اغلب به دنبال ابزارهای عملی هستند تا در کنار دارودرمانی به حفظ سلامت خود کمک کنند.»

«پژوهش ما نشان می‌دهد که غذا خوردن با محدودیت زمانی ممکن است یک گزینه پایدار و مبتنی بر زیست‌شناسی باشد که راه‌های بیشتری را برای مدیریت زندگی با کیفیت خوب در اختیار بیماران قرار می‌دهد.»

[شرکت‌کنندگان] گروه روزه‌داری متناوب، فراتر از کاهش علائم، همچنین کاهش قابل‌توجهی را در چربی احشایی مضر و سیگنال‌های کلیدی التهاب در جریان خون تجربه کرد. 

از آنجا که هر دو گروه غذاهای مشابهی را به میزان مشابه مصرف کردند، این بهبودها صرفا نتیجه کیفیت بهتر رژیم غذایی یا دریافت کالری کمتر نبود.

بلکه این یافته‌ها نشان می‌دهند که زمان‌بندی وعده‌های غذایی ممکن است نقشی مهم در سلامت گوارشی و ایمنی ایفا کند.

با وجود آنکه این نتایج دلگرم‌کننده است، پژوهشگران تاکید می‌کنند که انجام پژوهش‌های بزرگ‌تر برای تعیین ایمنی و اثربخشی بلندمدت تغذیه با محدودیت زمانی در جمعیت گسترده‌تری از افرادی که با بیماری التهابی روده زندگی می‌کنند ضروری است.

© The Independent

بیشتر از بهداشت و درمان