مالان برتون مجموعه پاییز و زمستان ۲۰۲۶ خود را با عنوان «آواز پری دریایی زمستان» در هفته مد نیویورک، در دل منهتن، به صحنه آورد؛ نمایشی در تالاری با شکوه هنرهای تزئینی فرانسوی (Art Deco) که گویی پردهای از یک فیلم سیاهوسفید قدیمی کنار میرفت و تماشاگر را به دهههای پایانی ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ میبرد؛ به زمانهای که مد و هنرهای اغواگرایانه در هم میآمیختند.
این مجموعه مشترک زنانه و مردانه، بر لبه باریک میان ظرافت و اضطراب حرکت میکرد؛ الهامگرفته از افسون پرزرقوبرق آن سالها و حالوهوای رازآلود فیلمهای نوآر، جایی که هر نگاه معنایی پنهان دارد و هر حرکت بویی از تقدیر. برتون که فن خیاطی را در خیابان مشهور خیاطان، ساویل رو لندن (Savile Row) آموخته و کارنامهاش مرز میان مد، سینما و موسیقی را درنوردیده است، این فصل را با برش ها و الگوهای سنجیده و مجسمهوار شکل داد؛ لباسهایی که نه صرفا پوشش، بلکه شخصیتهایی زنده بودند، هر یک با داستانی مستقل و حضوری نمایشی.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
پالت رنگی مجموعه در قلمرو شب تنفس میکرد: مشکی جوهری چون عمق آسمان بیستاره، سفید استخوانی همچون نور سرد ماه، طلایی کمرنگ، قرمز یاقوتی تیره و نقرهای دودی که در نور صحنه میدرخشیدند و فضای سینمایی نمایش را تشدید میکردند. آرایش و مو نیز به همین جهان وفادار ماندند؛ صیقلی، دقیق و الهامگرفته از شکوه گذشته.
مالان برتون، خلاق چندرشتهای اهل تایوان و برنده بیش از صد جایزه بینالمللی، از سوی ووگ بریتانیا «تاثیرگذارترین طراح ناشناخته» و از سوی یاهو نیوز «طراح محبوب اینترنت» نام گرفته است. طراحیهای او بر جلد بیش از دویست نشریه از جمله ووگ (Vogue)، ال (Elle)، هارپرز بازار و جیکیو (GQ) نشسته و بر تن چهرههایی چون دیم اما تامپسون، پریانکا چوپرا، ژانل مونه و برندا سانگ دیده شده است. او همچنین طراح لباس برخی چهرههای شاخص نیویورک، از جمله نیکوکار شناختهشده بانو جین شفیرف (Lady Jean Shafiroff )، بوده است.
آثار برتون در بیش از چهل مجموعه تلویزیونی پربیننده حضور داشته و فرش قرمز مراسم اسکار، تونی، گلدن گلوب، بفتا و کن را تجربه کردهاند. او حتی در جدول موسیقی فرانسه نیز به جمع ده اثر برتر راه یافته است؛ نشانهای از آنکه جهان او تنها به پارچه و الگو محدود نمیشود.
در مقایسه با مجموعه آمادهپوشیدن پیشینش در نیویورک ــ با رنگهای صورتی ملایم، خاکستری روشن و کرم و استفاده خلاقانه از چرم در لباس زنانه ــ «آواز پری دریایی زمستان» روایتی نمایشیتر و داستانمحورتر را برگزیده؛ حرکتی از ظرافت روزمره به سوی افسون صحنه.
پس از پایان نمایش، سورانا (Sorana) با اجرایی ویژه فضا را به موسیقی سپرد؛ هنرمندی با شهرت جهانی که صدایش امتداد همان حالوهوای پرکشش مجموعه بود.
برتون پیشتر در گفتوگو با ایندیپندنت فارسی گفته بود مد برای او تنها یک حرفه نیست، بلکه زبانی است برای بیان عمیقترین احساسات انسانی. او باور دارد حتی در محیطهایی با محدودیتهای پوششی، سادگی در رنگ و بافت و انتخاب پارچهای اصیل میتواند فردیت را حفظ کند؛ اندیشهای که همچنان در تار و پود طراحیهایش جاری است.

