روزه‌داری متناوب یا فستینگ به خودی‌ خود منجر به کاهش وزن نمی‌شود

اضافه‌وزن یا چاقی یکی از علل اصلی سرطان است که تنها سیگار کشیدن قبل از آن قرار دارد و با دست‌کم ۱۳ نوع از این بیماری مرتبط است

عکس تزئینی - تصویر ظرف غذا حاوی سبزیجات و ماهی - Canva

روزه‌داری متناوب [یا همان فستینگ] هم‌زمان با شور و اشتیاق گسترده برای این رژیم تغذیه‌ای در شبکه‌های اجتماعی، محبوبیت چشمگیری پیدا کرده، اما پژوهش‌ها نشان می‌دهند که صرف روزه‌داری بعید است به کاهش وزن منجر شود.

این روند فراگیر [یا اصطلاحا ترند] رژیمی وعده می‌دهد که بدون شمارش کالری، زیست‌شناسی را هک کند. این رژیم در عوض، شامل روزه گرفتن در یک بازه زمانی طولانی و سپس، خوردن صبحانه، ناهار و شام در یک پنجره فشرده هشت‌ ساعته است.

چاقی یک مشکل مهم سلامت عمومی است که به یکی از علل اصلی مرگ در کشورهای پردرآمد تبدیل شده است. در سال ۲۰۲۲، ۲.۵ میلیارد بزرگسال اضافه‌وزن داشتند. از این تعداد، ۸۹۰ میلیون نفر با چاقی زندگی می‌کردند. در انگلستان، براورد می‌شود بیش از دو سوم بزرگسالان اضافه‌وزن داشته یا چاق باشند.

اضافه‌وزن یا چاقی یکی از علل اصلی سرطان است که تنها سیگار کشیدن قبل از آن قرار دارد و با دست‌کم ۱۳ نوع از این بیماری مرتبط است.

اما یک مرور جدید [سازمان بین‌المللی پژوهشی بریتانیایی] کاکرین (Cochrane) دریافته که روزه‌داری متناوب در بزرگسالان دارای اضافه‌وزن یا چاقی، در مقایسه با توصیه‌های رژیمی سنتی یا حتی در مقایسه با هیچ کاری نکردن، بعید است به کاهش وزن بیشتری منجر شود.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

لوئیس گارگنانی، نویسنده اصلی این [مقاله] مروری از مرکز همکار کاکرین دانشگاه بیمارستان «ایتالیانو بوئنوس آیرس»، گفت: «روزه‌داری متناوب ممکن است برای برخی افراد گزینه‌ای منطقی باشد، اما شواهد فعلی از این میزان اشتیاق در شبکه‌های اجتماعی پشتیبانی نمی‌کند. روزه‌داری متناوب واقعا برای بزرگسالان دارای اضافه‌وزن یا چاقی که تلاش می‌کنند وزن کم کنند، موثر به نظر نمی‌رسد.»

این بررسی مروری شواهد ۲۲ کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده را که هزار و ۹۹۵ بزرگسال در آمریکای شمالی، اروپا، چین، استرالیا و آمریکای جنوبی را دربر می‌گرفت، تحلیل کرد.

این کارآزمایی‌ها چند شکل از روزه‌داری متناوب از جمله روزه‌داری یک‌روزدرمیان، روزه‌داری دوره‌ای و تغذیه با محدودیت زمانی را بررسی کردند. بیشتر بررسی‌ها شرکت‌کنندگان را تا ۱۲ ماه دنبال کردند.

پژوهشگران دریافتند که روزه‌داری متناوب در مقایسه با توصیه‌های استاندارد رژیمی یا  مداخله‌ نکردن، اثر بالینی معناداری بر کاهش وزن ندارد.

کیم پیرسون، کارشناس تغذیه با تخصص کاهش وزن، به ایندیپندنت گفت: «روزه‌داری متناوب یک راه‌حل جادویی برای کاهش وزن نیست.» او توضیح داد که اگرچه این روش، همان‌طور که در این مقاله مروری نشان داده شد، می‌تواند به برخی افراد در کاهش دریافت کالری کمک کند، بهبود کیفیت کلی رژیم غذایی به احتمال بیشتری به کاهش وزن کمک می‌کند.

او گفت: «حفظ رویکردهای تهاجمی‌تر اغلب دشوار است و به خاستگاه‌های اصلی افزایش وزن مانند کیفیت پایین رژیم غذایی، مصرف بیش‌ازحد غذاهای فوق‌فراوری شده و ناپایداری قند خون، نمی‌پردازند.»

او در عوض، افراد را ترغیب می‌کند بر مصرف پروتئین، فیبر و چربی‌های سالم تمرکز کنند و همزمان غذاهای فوق‌فراوری‌شده، قند و کربوهیدرات‌های نشاسته‌ای تصفیه‌شده را کاهش دهند.

او افزود: «این کار به تنظیم طبیعی اشتها کمک می‌کند، از پایداری قند خون پشتیبانی می‌کند و به بدن امکان می‌دهد چربی ذخیره‌شده را به شکل کارآمدتری بسوزاند.»

راب هابسون، کارشناس رسمی تغذیه و نویسنده کتاب «آشپزی [برای افراد] کم‌اشتها»، نیز خوردن غذاهای کم‌فراوری‌شده، پروتئین و فیبر را توصیه می‌کند. او هشدار می‌دهد که روزه‌داری می‌تواند در ادامه به پرخوری منجر شود.

او به ایندیپندنت گفت: «موضوعی که روزه‌داری می‌تواند در آن دچار مشکل شود، پایبندی به آن است، زیرا پنجره‌های محدود غذا خوردن یا روزهای با دریافت بسیار پایین می‌تواند در برخی افراد به پرخوری جبرانی، کاهش انرژی یا صرفا ناپایداری در بلندمدت منجر شود و این استمرار بلندمدت است که هنگام کاهش وزن واقعا نتایج را رقم می‌زند.»

دکتر اریم چودری، مدیر ارشد پزشکی داروخانه آنلاین «ووی» (Voy)، اضافه کرد که کاهش وزن «بحث اراده» نیست و اگرچه روزه گرفتن می‌تواند در کوتاه‌مدت کمک‌کننده باشد، از تغییر رژیم غذایی و سبک زندگی موثرتر نیست.

او به ایندیپندنت گفت: «محدود کردن پنجره‌های غذا خوردن محرک‌های زیستی اشتها، سازگاری متابولیک و بازگشت وزن را هدف قرار نمی‌دهد و نگه داشتن آن اغلب دشوار است.»

با این حال، پیرسون توضیح داد که روزه گرفتن می‌تواند مزایایی داشته باشد، زیرا غذا نخوردن در طول شب به مدت ۱۲ تا ۱۴ ساعت «با زیست‌شناسی شبانه‌روزی ما همسو است و به بدن زمان می‌دهد از حالت تغذیه مداوم خارج شود»، اما او تاکید کرد که روزه‌داری افراطی ضرورتی ندارد.

© The Independent

بیشتر از بهداشت و درمان