آرمادای ترامپ به صحنه رسید؛ آیا حمله نزدیک است؟

قطعه پایانی آرایش نظامی، حضور دست‌کم شش فروند هواپیمای ئی‌‌ـ‌۳ سنتری است

ناو هواپیمابر جرالد آر. فورد‌ــ X/USNavy

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، بیش از یک ماه پیش به معترضان ایرانی گفت «کمک در راه است». اما آن زمان آمریکا تقریبا هیچ حضور نظامی در منطقه نداشت که بتواند تفاوتی ایجاد کند.

مایکل کلارک در مقاله‌ای در اسکای نیوز می‌نویسد ترامپ در ۲۲ ژانویه از شکل‌گیر ی «آرمادایی عظیم» سخن گفت، که منظورش ناو هواپیمابر یو‌اس‌اس آبراهام لینکلن و گروه ضربت همراهش بود.
در آن مقطع، لحنش با واقعیت همخوانی نداشت. اما تا آخر این هفته محقق خواهد شد، زیرا یک نیروی نظامی قدرتمند آمریکا در فاصله‌ای قرار می‌گیرد که قادر به حمله به ایران است. این آرایش سه مولفه اصلی دارد.

نخست، نیروی دریایی است. به‌زودی ناو هواپیمابر یو‌اس‌اس جرالد فورد به ناو هواپیمابر یو‌اس‌اس آبراهام لینکلن ملحق خواهد شد. ناو هواپیمابر فورد از تنگه جبل‌الطارق عبور کرده است و با سرعت عادی دریانوردی، حدود چهار روز بعد در جنوب قبرس مستقر خواهد شد.

دو ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز سامانه‌های دفاع هوایی بیشتر و ناوشکن‌های مجهز به موشک تاماهاوک را با خود می‌آورند و تعداد ناوشکن‌های شناخته‌شده آمریکا در منطقه را به ۱۱ فروند می‌رسانند. این نیروها به سه کشتی رزمی ساحلی که هم‌اکنون در منطقه حضور دارند و همچنین تعدادی قابل توجه کشتی پشتیبانی ملحق می‌شوند. علاوه بر این، هر گروه رزمی ناو هواپیمابر، هرچند معمولا اعلام نمی‌شود، یک زیردریایی تهاجمی هسته‌ای احتمالا از کلاس ویرجینیا را نیز شامل می‌شود.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

همچنین، ممکن است یک زیردریایی کلاس اوهایو نیز در منطقه حضور داشته باشد که به‌طور ویژه برای شلیک موشک‌های تاماهاوک و سایر موشک‌ها به اهداف زمینی طراحی شده است.

مولفه دوم طی ده روز گذشته از طریق پروازهای گسترده هواپیماهای باری سی‌ـ‌۵ و سی‌ـ‌۱۷ (گلکسی و گلوب‌مستر) فراهم شده است که تجهیزات پدافند هوایی را به پایگاه‌های آمریکا در منطقه منتقل کرده‌اند؛ و احتمالا برای پوشش دفاعی در صورت هرگونه اقدام تلافی‌جویانه جمهوری اسلامی در پاسخ به حملات احتمالی آمریکا است. سامانه‌های پدافندی گنبد آهنین اسرائیل نیز احتمالا به همین دلیل از مرز غزه به مرزهای شرقی این کشور منتقل شده‌اند.

مولفه سوم، استقرار گسترده هواپیماهای سوخت‌رسان هوایی کی‌سی‌ـ‌۱۳۵ است که برای تقویت ناوگان سوخت‌رسان اعزام شده‌اند. شش فروند از این تانکرها در ۱۶ فوریه از پایگاه میلدن‌هال بریتانیا به یونان پرواز کردند و در ۱۸ فوریه، دست‌کم ۱۰ فروند دیگر از پایگاه‌هایی در خاک آمریکا، از طریق بریتانیا به پایگاه‌هایی در یونان و بلغارستان منتقل شدند.

علاوه بر این، هواپیماهای آمریکایی در پایگاه آکروتیری در قبرس، آویانو در ایتالیا، جزایر آزور، اسپانیا و پایگاه دیه‌گو گارسیا در اقیانوس هند مستقر شده‌اند. اکنون بیش از ۱۰۰ هواپیمای رزمی آمریکا شامل اف‌ـ‌۳۵، اف‌ـ‌۲۲، اف‌ـ‌۱۸، اف‌ـ‌۱۵ و بمب‌افکن‌های بی‌ـ‌۲ در صحنه احتمالی عملیات قرار دارند.

اما سوخت‌رسان‌های اضافی کی‌سی‌ـ‌۱۳۵ نکته کلیدی را نشان می‌دهند: آن‌ها احتمال فعالیت هواپیماهای آمریکایی از پایگاه‌هایی دورتر و کمتر حساس از نظر سیاسی، و نه لزوما از خاک متحدان منطقه‌ای آمریکا، را مطرح می‌کنند و همچنین نشان می‌دهند عملیات هوایی ممکن است طولانی باشد، و به حمله‌ای ناگهانی و کوتاه محدود نشود.

قطعه پایانی این پازل نیز حضور دست‌کم شش فروند هواپیمای ئی‌‌ـ‌۳ سنتری است. این مراکز کنترل پرنده می‌توانند هر آنچه رخ می‌دهد مشاهده و هدایت کنند و عملا مقر فرماندهی هوابرد به‌ شمار می‌روند که از داخل آن‌ها می‌توان جنگ را مدیریت کرد.

با این حال هنوز مشخص نیست این حجم از قدرت نظامی دقیقا به چه منظور به کار گرفته خواهد شد.