دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، معمولا جهان را در مورد برنامه‌هایش در زمینه سیاست خارجی در حدس و گمان نگه می‌دارد و دیگران معمولا پس از عملی شدن، از آن‌ها مطلع می‌شوند. این رویکرد اگرچه با آشفته و گیج کردن دشمنان آمریکا می‌تواند سودمند باشد، ممکن است متحدان ایالات متحده را هم سردرگم کند و آن‌ها نیز به‌درستی ندانند باید در انتظار چه باشند.

این رویکرد را پیش‌تر در مورد روسیه و اوکراین دیدیم. به این صورت که سیاست رئیس‌جمهور آمریکا در قبال روسیه و اوکراین در فاصله تنها یک هفته از حمایت از ولادیمیر پوتین و نکوهش ولودیمیر زلنسکی به جهتی کاملا معکوس تغییر کرد و اکنون هیچ‌کس دقیقا نمی‌داند این سیاست در چه موقعیتی قرار دارد. روسیه همچنان تقریبا بدون مجازات به بمباران شهرها و زیرساخت‌های انرژی اوکراین ادامه می‌دهد، با این امید که ترامپ اوکراین را برای واگذاری سرزمین‌‌هایش در ازای صلح، تحت فشار قرار دهد.

موضع ایالات متحده در مورد جمهوری اسلامی ایران نیز به همان اندازه، اگر نگوییم بیشتر، گیج‌کننده است. وقتی هزاران معترض ایرانی ماه گذشته به خیابان‌های تهران و سایر شهرها رفتند تا خواستار براندازی رژیم شوند، ترامپ به آن‌ها گفت که «کمک در راه است». گویی داشت به یکی از صحنه‌های مشهور فیلم‌های وسترن آمریکایی اشاره می‌کرد که سواره‌نظام در لحظه آخر، برای نجات مردم از دست مستبدان از راه می‌رسد.

شاید بتوان گفت تهدید ترامپ درباره اینکه جمهوری اسلامی حق ندارد به معترضان با خشونت برخورد کند وگرنه عواقب سختی در پیش خواهد داشت، جلو ادامه کشتارها را گرفت و دست تهران را بست. با این حال آنچه اتفاق افتاد و حالا پس از وصل شدن اینترنت در ایران، ابعاد بیشتری از آن مشخص می‌شود، این است که اعتراض‌ها در داخل ایران فروکش کرد و بسیاری از مخالفان و معترضان اکنون یا کشته و مجروح شده‌اند یا در زندان به سر می‌برند.

در چنین شرایطی، صحبت از مذاکره تهران و واشنگتن است و هر روز درباره شرایط هر دو طرف برای رسیدن به توافق، خبر تازه‌ای به گوش می‌رسد. ایالات متحده اکنون بر وادار کردن جمهوری اسلامی به موافقت با عقبگرد در برنامه هسته‌ای‌اش تمرکز کرده و گزارش شده که تهران حاضر است ذخایر اورانیوم غنی‌شده خود را کاهش دهد، مشروط بر اینکه تحریم‌ها علیه این کشور برداشته شود.

در اینکه مهار جاه‌طلبی‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران یک پیروزی بزرگ برای دونالد ترامپ خواهد بود و تنش‌ها در خاورمیانه را کاهش می‌دهد، شکی نیست، اما پرسش این است که او اصولا چرا باید به آخوندهای حاکم بر ایران اعتماد کند؟ آن هم پس از اینکه مردم این کشور نشان دادند خواهان براندازی رژیم‌اند.

همچنان که مذاکرات تهران و واشنگتن پیش‌ می‌رود، ترامپ اعلام کرده که قرار است یک ناوگروه هواپیمابر دیگر به خلیج فارس اعزام شود و قدرت نظامی بی‌سابقه‌ای را در نزدیکی ایران مستقر کرده است. او حتی در روزهای گذشته تاکید کرد که تغییر رژیم در ایران «بهترین اتفاق ممکن» خواهد بود. با این حال، دو طرف قرار است این هفته دوباره مذاکره کنند و تهران ادعا می‌کند ایالات متحده به آن‌ها اجازه می‌دهد بخشی از اورانیوم غنی‌شده خود را حفظ کنند؛ چیزی که باعث نگرانی مخالفان و معترضان به جمهوری اسلامی شده است.

ایالات متحده باید این را بداند که هرگونه توافقی که شامل لغو تحریم‌ها باشد، به حکومت مستبد دینی حاکم بر ایران جانی تازه‌ می‌بخشد و به پیشبرد آرمانی که هزاران نفر برای آن، جانشان را فدا کردند، هیچ کمکی نمی‌کند. مردم ایران همچنان منتظرند که ببیند آیا کمکی از راه می‌رسد؟

برگرفته از نشریه تلگراف