بیست سال از زمانی که هنری کیسینجر گفت جمهوری اسلامی ایران باید تصمیم بگیرد که آیا بیشتر یک آرمان و ایدئولوژی است یا یک کشور، می‌گذرد. بخش بزرگی از جهان هنوز منتظر پاسخ این سوال‌اند و رئیس‌جمهور ترامپ از مشتاق‌ترین آنهاست. هر پاسخی که در کار باشد، رئیس‌جمهوری آمریکا مصمم است اکنون آن را دریافت کند تا بتواند تصمیم‌های بعدی را براساس آن و رفتار جمهوری اسلامی بگیرد.

ترامپ از زمان روی کار آمدنش در سال ۲۰۱۷، جمهوری اسلامی را تحت فشار قرار داده است تا به تلاش برای دستیابی به سلاح‌های هسته‌ای پایان دهد و از تامین مالی گروه‌های نیابتی تروریستی در سراسر منطقه، از جمله حماس و حزب‌الله، دست بردارد.

رئیس‌جمهوری آمریکا در دوره اول ریاست‌جمهوری‌اش، با حذف جسورانه قاسم سلیمانی با یک حمله پهپادی، نشان داد که در عمل‌کردن به آنچه باور دارد و هشدار می‌دهد، جدی است.

این ویژگی مهم‌ترین چیزی است که ترامپ را از روسای جمهوری پیشین ایالات متحده متمایز می‌کند. باراک اوباما و جو بایدن تصور می‌کردند که می‌توان با استفاده از ابزارهایی مانند مشوق‌های اقتصادی و رفع تحریم‌ها، جمهوری اسلامی را به یک «حکومت عادی» تبدیل کرد. اما وقایع سال‌های گذشته بطلان این تصور را ثابت کرده است. به همین دلیل است که ترامپ در دوره دوم ریاست‌جمهوری‌اش این پیام صریح را ارسال کرده که ایران باید میان توافق یا روبه‌رو شدن با پیامدهای دشوار یکی را برگزیند؛ رویکردی که نشان‌دهنده آمادگی او برای به‌کارگیری تمامی گزینه‌ها به‌منظور مهار رژیم حاکم بر ایران است.

ماه ژوئن گذشته ثابت شد که ترامپ در مقابله با جمهوری اسلامی مصمم است، زمانی که هفت بمب‌افکن رادارگریز بی۲ از میزوری پرواز کردند تا تاسیسات زیرزمینی اصلی غنی‌سازی هسته‌ای در ایران را با بمب‌های سنگرشکن ۱۳ تنی (۳۰ هزار پوندی) هدف قرار دهند.

به‌رغم این جدیت، علی خامنه‌ای، که در آن زمان هیچ راهی برای متوقف‌کردن حمله آمریکا و اسرائیل نداشت، هنوز درنیافته است که نباید با ترامپ جدل کند.

خامنه‌ای که سودای قدرت او را دیوانه کرده، دستور بازسازی تاسیسات هسته‌ای را داده و در همان حال هزاران معترض را که علیه جمهوری اسلامی به پا خاسته‌اند قتل عام کرده است.

رئیس‌جمهوری آمریکا تحت تاثیر وحشیگری رژیم حاکم بر ایران قرار گرفت و به معترضان قول داد که «کمک در راه است». با این حال، او هنوز اقدامی نکرده است و من معتقدم با توجه به واقعیت‌های آن زمان، به‌درستی انتخاب کرد که مداخله نظامی نکند.

مهم‌ترین دلیل او احتمالا این بوده که متحدان منطقه‌ای، چه کشورهای عربی و چه اسرائیل، به همراه فرماندهان نظامی آمریکا، نگران چگونگی تلافی‌جویی جمهوری اسلامی بودند، چراکه هیچ‌کدام از آنها باور نداشتند که سامانه‌های دفاعی در آن زمان از آمادگی کافی برخوردار باشند.

یکی دیگر از نگرانی‌های ترامپ این بوده که فروپاشی ناگهانی رژیم ممکن است موجب هرج‌ومرج منطقه‌ای شود، از میلیون‌ها پناهجو گرفته تا حملات انتقام‌جویانه علیه نفتکش‌ها در تنگه هرمز.

با این حال، ‌به‌رغم صبر و بردباری رئیس‌جمهوری آمریکا، وقایعی که درحال رخ دادن است، به بن‌بست میان تهران و واشنگتن منجر شده، به‌خصوص به این دلیل که مشخص نیست سرنوشت دور جدید مذاکرات با جمهوری اسلامی چه خواهد بود. تلاش برای روشن‌شدن اینکه آیا حاکمان مذهبی ایران مایل به توافق هسته‌ای‌اند یا نه، دلیل این است که ترامپ دوباره آنها را تحت فشار قرار می‌دهد.

او روز جمعه اعلام کرد که دومین ناو هواپیمابر را به خاورمیانه می‌فرستد. ناو هواپیمابر یواس‌اس جرالد آر. فورد، بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین ناو هواپیمابر جهان، از کارائیب حرکت می‌کند و به ناوگانی متشکل از حدود ۱۲ ناو جنگی دیگر که از قبل در منطقه قرار دارند، از جمله گروه ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن، می‌پیوندد.

ناو فورد ده‌ها جنگنده و هواپیما حمل می‌کند که به فرماندهان امکان می‌دهد حملات هوایی متعدد را با سرعت بیشتری انجام دهند. ناو هواپیمابر لینکلن نیز به موشک‌های تاماهاک مجهز است و طبق گزارش‌ها، هواپیماهای آن می‌توانند قدرت ایالات متحده را به‌خوبی به نمایش بگذارند.

افزون بر این، ایالات متحده هواپیماها و سامانه‌های دفاعی را به پایگاه‌های نظامی آمریکا در سراسر منطقه فرستاده تا با هرگونه حمله تلافی‌جویانه جمهوری اسلامی، که از موشک‌های کوتاه‌برد و میان‌برد استفاده می‌کند، مقابله شود.

افزایش قابل توجه حضور نظامی ایالات متحده نشان می‌دهد که صبر ترامپ در برابر رفتار طفره‌آمیز رژیم جمهوری اسلامی سرآمده است؛ دیدگاهی که خود او هم در گفتگو با خبرنگاران بر آن تاکید کرد. وقتی از ترامپ پرسیده شد که چرا دومین گروه ناو هواپیمابر را فرستاده است، او پاسخ داد: «در صورتی که به توافق نرسیم، به قدرت نظامی بیشتری نیاز خواهیم داشت.»

همچنین وقتی از او پرسیده شد که آیا اکنون طرفدار «تغییر رژیم در ایران» است، به سرعت پاسخ داد: «به نظر می‌رسد این بهترین چیزی است که می‌تواند اتفاق بیفتد.» و افزود: «۴۷ سال است که آنها فقط حرف می‌زنند و حرف می‌زنند و کشتار می‌کنند.»

ترامپ در تاکید بر تمایل به برقراری یک توافق صلح‌آمیز ثابت‌قدم بوده، اما همچنین روشن کرده که اگر همه‌چیز شکست بخورد آماده استفاده از گزینه نظامی است.

به گفته برخی مقام‌های آمریکایی، اگر توافقی میان تهران و واشنگتن حاصل نشود، ترامپ مداخله نظامی را برمی‌گزیند و تصمیم خواهد گرفت که آیا هم به برنامه هسته‌ای و هم به تاسیسات موشک‌های بالستیک جمهوری اسلامی حمله کند یا نه.

خطر بلندمدت برنامه هسته‌ای آشکار است، اما موشک‌های بالستیک هم تهدیدهای فوری و جدی ایجاد می‌کنند. در واقع، برخی از ناظران معتقدند که ذخایر عظیم موشک‌های دوربرد ایران قادر به رسیدن به شهرهای بزرگ در ساحل شرقی ایالات متحده است. با این حال، تهران از طریق واسطه‌ها اصرار داشته که مذاکرات با ترامپ محدود به برنامه هسته‌ای باشد و گفته است که از زرادخانه موشک‌های بالستیک خود دست نخواهد کشید و حتی درمورد آن بحث نخواهد کرد.

حاکمان مستبد و مذهبی جمهوری اسلامی طوری رفتار می‌کنند که گویی در همه‌چیز دست بالا را دارند. این در حالی است که این بار هر نوع تصمیم اشتباهی ممکن است به سرنگونی این رژیم ختم شود.

برگرفته از نیویورک‌پست