پژوهشگران می‌گویند نوع جدیدی از درمان مبتنی بر سلول‌های بنیادی می‌تواند به درمان افراد مبتلا به بیماری پارکینسون کمک کند و لرزش‌ها و دیگر پیامدهای حرکتی را، که به‌طور چشمگیری زندگی روزمره را تحت تاثیر قرار می‌دهند، کاهش دهد.

این درمان با کاشت سلول‌های بنیادی تخصصی در مغز عمل می‌کند؛ به گونه‌ای که سلول‌های آسیب‌دیده بر اثر بیماری را جایگزین می‌کند و به تولید هورمون احساس خوب، یعنی دوپامین، کمک می‌کند.

به گفته پژوهشگران مرکز پزشکی کِک (Keck Medicine) دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، بسیاری از علائم پارکینسون به دلیل از دست رفتن آن دسته از سلول‌های مغزی‌ ایجاد می‌شوند که دوپامین تولید می‌کنند؛ ماده‌ای که حرکت را تنظیم و به ارتباط میان سلول‌های عصبی کمک می‌کند.

دکتر برایان لی، جراح مغز و اعصاب در مرکز پزشکی کِک، در اظهاراتی گفت: «اگر مغز بتواند بار دیگر سطوح طبیعی دوپامین را تولید کند، ممکن است بیماری پارکینسون کند شود و عملکرد حرکتی بازیابی شود.»

پژوهشگران نوع جدیدی از سلول‌های بنیادی ساخته‌شده در آزمایشگاه را آزمایش کردند که «سلول‌های بنیادی پرتوان القایی» نام دارند و به اختصار «آی‌پی‌اس‌سی» (iPSC) خوانده می‌شوند.

این سلول‌های بنیادی، سلول‌های پوستی یا خونی بزرگسالان هستند که دانشمندان آنها را با ویروس‌ها و ژن‌هایی تزریق می‌کنند که سلول‌ها را به شکل یک «حالت خنثی» بازبرنامه‌ریزی می‌کنند.

به گفته پژوهشگران، این سلول‌ها در ادامه قادر می‌شوند به هر نوع سلولی تکامل یابند.

دکتر زِنوس میسن، متخصص مغز و اعصاب در مرکز پزشکی کِک که در بیماری پارکینسون و دیگر اختلالات حرکتی تخصص دارد، گفت: «ما بر این باوریم که این آی‌پی‌اس‌سی‌ها می‌توانند به‌طور قابل اعتمادی به سلول‌های مغزیِ تولیدکننده دوپامین تبدیل شوند و به مرحله عملکرد کامل برسند و بهترین بخت را برای راه‌اندازی دوباره تولید دوپامین در مغز فراهم کنند.»

پزشکان برای کاشت سلول‌های بنیادی، یک سوراخ کوچک در جمجمه ایجاد می‌کنند.

آنها سلول‌ها را در گانگلیون‌های قاعده‌ای، بخشی از مغز که حرکت را کنترل می‌کند، وارد می‌کنند و این فرایند را با استفاده از ام‌آر‌آی زیر نظر می‌گیرند.

پس از عمل جراحی، افراد از نظر تغییرات علائم و هرگونه حرکات اضافی یا عفونت تحت نظر قرار می‌گیرند.

بیماران معمولا تا پنج سال تحت پایش قرار خواهند گرفت.

تا اینجا، کارآزمایی مرکز پزشکی کِک شامل ۱۲ بیمار مبتلا به پارکینسون متوسط یا متوسط تا شدید بوده است.

این موضوع می‌تواند یک دستاورد بزرگ برای یک میلیون آمریکایی باشد که با پارکینسون زندگی می‌کنند.

اگرچه درمان‌هایی برای مدیریت علائم در دسترس هستند، اما هیچ درمان قطعی یا درمانی برای کند کردن پیشرفت این بیماری وجود ندارد.

بر اساس اعلام مرکز پزشکی نورث‌وسترن، انتظار می‌رود شمار افراد مبتلا به پارکینسون تا سال ۲۰۳۰ به یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر برسد و هر سال ۹۰ هزار مورد جدید تشخیص داده شود.

لی گفت: «هدف نهایی ما پیشگامی در توسعه روشی است که بتواند عملکرد حرکتی بیماران را ترمیم کند و کیفیت زندگی بهتری به آنها ارائه دهد.»